Dzień Wspólnoty odbywa się tradycyjnie trzynastego dnia wakacyjnych rekolekcji oazowych. Nazywany jest także Wielką Oazą Żywego Kościoła, ponieważ gromadzi uczestników różnych turnusów i stopni formacji, ukazując jedność całego Ruchu Światło-Życie.

Do Białegostoku przybyli uczestnicy pięciu trwających obecnie oaz oraz dwóch wspólnot, które zakończyły już swoje rekolekcje. W spotkaniu uczestniczyły: Oaza Nowego Życia I stopnia z Hermanówki, której moderatorem jest ks. Gaweł Korzeniecki; Oaza Nowego Życia I stopnia z Wyszek z moderatorem ks. Michałem Cylwikiem; Oaza Nowej Drogi III stopnia z Nowych Piekut, prowadzona przez ks. Marcina Sztroma; Oaza Nowej Drogi II stopnia z Gródka z moderatorem ks. Michałem Wiszowatym oraz Oaza Nowej Drogi I stopnia, której moderatorem jest ks. Mieszko Czaplejewicz.

Do wspólnej modlitwy dołączyli również uczestnicy Oazy Nowego Życia III stopnia z Krakowa oraz Oazy Nowego Życia II stopnia z Harendy w Zakopanem.

Pierwsza część spotkania odbyła się w Kinie Ton. Poszczególne wspólnoty zaprezentowały miejsca swoich rekolekcji, opowiedziały o realizowanym programie formacyjnym oraz podzieliły się świadectwami działania Boga. Była to okazja do poznania innych grup, wymiany doświadczeń i dostrzeżenia, że choć rekolekcje odbywają się w różnych miejscach, wszyscy uczestnicy należą do jednej wspólnoty Kościoła.

Głównym punktem Dnia Wspólnoty była Eucharystia sprawowana w Archikatedrze Białostockiej. Mszy św. przewodniczył abp Józef Guzdek, a koncelebrowali ją kapłani pełniący posługę moderatorów oazowych, na czele z ks. Pawłem Żukowskim, archidiecezjalnym moderatorem Ruchu Światło-Życie.

W liturgii uczestniczyli również diakoni i alumni Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego. Oprawę liturgii przygotowały diecezjalne diakonie muzyczna i liturgiczna, wspierane przez uczestników Oazy Nowego Życia I stopnia z Hermanówki.

Na początku Eucharystii metropolita białostocki zauważył, że chrześcijanin od chwili chrztu pozostaje uczniem Chrystusa, jednak czas wakacyjnych rekolekcji jest szczególnym okresem pogłębiania tej relacji.

„Od chrztu świętego wszyscy jesteśmy w szkole Jezusa. Poznajemy Jego naukę i staramy się wcielać ją w nasze codzienne życie. Czas rekolekcji wakacyjnych to dwa tygodnie szczególnego bycia w szkole Jezusa: medytacji słowa Bożego, modlitwy, rozmów, a także budowania wspólnoty Kościoła” – mówił.

Arcybiskup podziękował młodzieży, kapłanom i animatorom za udział w rekolekcjach oraz za trud podjęty w czasie, który dla wielu osób jest przede wszystkim okresem odpoczynku. Wyraził nadzieję, że doświadczenie oazy przyniesie owoce w codziennym życiu jej uczestników.

„Żebyście byli tym ewangelicznym zaczynem. Bo kiedy ja się zmienię, zmieni się także świat i ożyje nasza wspólnota parafialna” – podkreślił.

W homilii abp Guzdek nawiązał do ewangelicznego dialogu Jezusa z Piotrem nad Jeziorem Galilejskim. Zwrócił uwagę na trzykrotne pytanie Chrystusa: „Czy miłujesz Mnie?”, które stało się dla apostoła nie tylko przypomnieniem jego wcześniejszego zaparcia, ale przede wszystkim początkiem nowej misji.

Metropolita zaznaczył, że Jezus nie zatrzymał się na słabości Piotra. Ponownie obdarzył go zaufaniem i posłał, aby głosił Ewangelię oraz wprowadzał w życie to, czego nauczył się w Jego szkole.

„Nic się nie kończy, Piotrze. Pójdź za Mną. Teraz posyłam cię, abyś głosił Ewangelię i wcielał w życie to, czego nauczyłeś się przez trzy lata w mojej szkole” – mówił arcybiskup.

Podczas homilii młodzież i ministranci odczytywali kolejne fragmenty Ewangelii ukazujące wymagania, jakie Chrystus stawia swoim uczniom. Dotyczyły one miłości nieprzyjaciół, przebaczenia, sprawiedliwości, jedności oraz gotowości do oddania życia za drugiego człowieka.

Arcybiskup przypomniał, że chrześcijańska miłość nie może ograniczać się jedynie do osób bliskich i życzliwych. Uczeń Chrystusa powinien postępować w taki sposób, aby jego życie stawało się dla innych znakiem i skłaniało do zadawania pytań.

„Chrześcijanie są zobowiązani przez Jezusa tak żyć, aby stać się powodem zdumienia i podziwu. O pierwszych chrześcijanach mówiono: «Patrzcie, jak oni się miłują». Bardzo często zdumienie jest początkiem nawrócenia” – zaznaczył.

Przywołując słowa Jezusa o miłości, która prowadzi do oddania życia za przyjaciół, metropolita przypomniał świadectwo św. Maksymiliana Marii Kolbego. Opowiedział także o kapelanach wojskowych, którzy pozostawali przy rannych żołnierzach mimo grożącego im niebezpieczeństwa, oraz o matkach gotowych do poświęcenia własnego życia dla dzieci.

W dalszej części homilii abp Guzdek mówił o potrzebie nieustannego przebaczania. Zauważył, że wiarygodność chrześcijan zostaje podważona, gdy osoby uczestniczące w Eucharystii nie potrafią podać sobie ręki i przezwyciężyć wzajemnych urazów.

Mówił także o potrzebie uczciwości i odpowiedzialności w codziennym życiu. Podkreślił, że Kościół nie potrzebuje przywilejów, ale ludzi, których postępowanie będzie naznaczone większą sprawiedliwością, odwagą i wiernością sumieniu.

Ostatnim z przywołanych ewangelicznych wezwań była modlitwa Chrystusa o jedność uczniów. Arcybiskup przypomniał, że podziały we wspólnotach, społeczeństwie i świecie osłabiają chrześcijańskie świadectwo.

„Jesteśmy uczniami Chrystusa. Jeżeli jesteśmy uczniami, czy możemy zbagatelizować to, co On do nas mówi i czego się od nas domaga?” – pytał.

Na zakończenie homilii metropolita przypomniał słowa Maryi wypowiedziane podczas wesela w Kanie Galilejskiej: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Wyjaśniał, że chrześcijaństwo nie jest drogą wybierania tego, co najłatwiejsze, ale przyjęciem całej nauki Jezusa.

„Nie chodzi o minimum, ale o maksimum. Jezusowa nauka jest wymagająca, ale powinniśmy ją przyjąć i przejąć się nią” – mówił.

Dziękując uczestnikom, kapłanom i animatorom za czas rekolekcji, abp Guzdek życzył młodym, aby po powrocie do domów nie zatrzymali dla siebie tego, czego doświadczyli podczas oazy.

„Jesteście nie tylko uczniami, ale także misjonarzami. Życzę wam, abyście jako uczniowie stali się misjonarzami w waszych wspólnotach parafialnych” – powiedział.

Jak powiedział nam ks. Paweł Żukowski, archidiecezjalny moderator Ruchu Światło-Życie, najważniejszym znakiem Oazy Wielkiej jest jedność wszystkich wspólnot odbywających rekolekcje w różnych miejscach.

„Ten znak jedności buduje nie tylko nas, ale również wiernych uczestniczących w Eucharystii. Możemy dziękować Panu Bogu, że z roku na rok rośnie liczba uczestników Ruchu Światło-Życie i wakacyjnych rekolekcji” – mówił.

W tegorocznych rekolekcjach oazowych uczestniczy około 900 osób. Zdaniem moderatora jest to znak żywotności ruchu i źródło nadziei dla całej wspólnoty Kościoła.

„Ruch Światło-Życie, jak sama nazwa wskazuje, jest ruchem żywym. Możemy czuć się razem w Kościele żywi dla Chrystusa, przez Niego poruszani i ożywiani” – zaznaczył ks. Żukowski.

Po Mszy św. uczestnicy ustawili się do wspólnego zdjęcia na schodach archikatedry. Następnie na placu przed świątynią odbyły się wspólne tańce. Nie zabrakło szczególnie popularnej w środowisku oazowym „belgijki”, która zgromadziła młodzież, animatorów i kapłanów.

Dzień Wspólnoty zakończyła Godzina Odpowiedzialności – nabożeństwo związane z Krucjatą Wyzwolenia Człowieka. Jego ważnym elementem była modlitwa za osoby doświadczające różnych uzależnień oraz możliwość złożenia deklaracji przystąpienia do Krucjaty i podjęcia dobrowolnej abstynencji.

Ks. Paweł Żukowski przypomniał, że Ruch Światło-Życie wychowuje człowieka do prawdziwej wolności, której źródłem jest Chrystus. Członkowie Krucjaty przez modlitwę, post i osobiste wyrzeczenie wspierają osoby, które same nie potrafią już uwolnić się od nałogów.

Tegoroczna liturgia Godziny Odpowiedzialności została wzbogacona o dwa szczególne znaki: znak pokoju, przypominający, że Chrystus przynosi człowiekowi pokój i wolność, oraz znak Maryi – patronki ludzi wolnych i całkowicie oddanych Bogu.